´╗┐

Jaap Stellaart

Jaap Stellaart

Biografie

Jaap Stellaart (Zaandijk, 1920 - 1992)

De kunstenaar Jaap Stellaart ontwikkelde zich vlak na 1945 tot een abstract werkend schilder en tekenaar. Hij wilde iedereen bereiken met zijn kunst, maar deinsde terug voor de grote kunstwereld met haar tentoonstellingen, openingen, verplichtingen en prestatiedruk. Zijn gevoelige natuur raakte op drift door geestelijke crises. Een paar keer werd hij opgenomen in een inrichting omdat de spanning tussen de behoefte zich te uiten en de noodzaak zich af te zonderen hem te veel werd. Later streefde hij er naar 'niets te moeten', maar zijn kunst bleef opzien baren. Meerdere keren in zijn leven wees hij de weg naar het succes af, ten gunste van een leven in de marge.Jaap Stellaart ontdekte zijn tekentalent op elfjarige leeftijd. Na zijn schooltijd werkte hij op een kantoor en bleef 'voor de lol' tekenen. Daarnaast drumde hij in jazzbands en was hij hardrijder op de schaats. Hij was overal goed in. Tijdens de oorlog besloot Stellaart definitief kunstenaar te worden.Stellaart kreeg les van Gerrit Jan de Geus, een plaatselijke kunstenaar die werkte in de modernistische trant van Sluyters en Van Dongen. Hij leerde vooral de techniek, voor het overige vormde hij zichzelf. In 1939 leerde hij Aart Roos kennen. Ze waren onafscheidelijk. Stellaart begon zijn zoektocht naar een eigen stijl en raakte weg van het naturalisme en herkende bij Paul Klee het plezier van de associatie. In 1943 doken Stellaart en Roos onder.Vlak na de oorlog leerde Stellaart zijn vrouw Nanny kennen. Hij exposeerde in de Zaanstreek en werd opgemerkt. In 1946 ontstonden abstracte werken. In 1948 deed Stellaart mee aan de tentoonstelling 'Amsterdamse schilders van nu' in het Stedelijk Museum, verkocht de drie inzendingen en raakte in de ban van Karel Appel. Zijn introverte aard volgend, bleef hij in de Zaanstreek. Hij wilde ontsnappen aan de invloed van Klee en Appel en in alle rust aan zijn kunsttaal werken. Hij werkte intuïtief aan schilderijen die geen onderwerp nodig hadden om betekenis te hebben. Stellaart ontwikkelde een eigen experimentele stijl, die niet in goede aarde viel bij pers en publiek.In de jaren vijftig vond de kunstenaar aansluiting bij de groep Creatie en deed mee aan exposities in binnen- en buitenland. Hij exposeerde met onder andere Karel Appel, Armando, Willy Boers, Eugene Brands, Corneille, Wim Crouwel en Anton Rooskens.De verwantschap met het gedachtegoed van Cobra komt tot uiting in de volgende uitspraak uit 1954: `Een schilderij is nooit en zal nooit een afbeelding zijn. Het is nooit een tomaat of een ruggengraat, een stalen mast, een wolkenkrabber of een zichtbare vader en moeder met een lamp boven tafel. Het is altijd een schreeuw, een stilte, een kilte, een huivering, een ontmoeting, kortom een gesteltenis, een toestand.`Tot zijn dood in 1992 leefde hij teruggetrokken in Haaldersbroek. Regelmatig exposeerde hij in galerie Bramkha, gelegen op een steenworp van zijn huis.