Gevonden voorwerpen als basis

22 februari 2017 in Blogs

Mijn eigen auto staat bij de garage en daarom rijd ik met een huurauto naar Sam Drukker. Ik ben er al een paar keer eerder geweest dus ik zou het redelijk moeten kunnen vinden, geen navigatie aanwezig in de huurauto! Helaas, het is gewoon niet mijn beste kant. Ik kom in de buurt maar uiteindelijk moet Sam me telefonisch binnenpraten. Als ik zijn atelier binnenstap staat het dit keer redelijk vol met werk. Sam is bezig met de voorbereidingen voor de Pan Amsterdam en een expositie in Pulchri. De vrouwen afgebeeld met een zeis staan er, een groot blauw schilderij met een paard onder een deken, de drager met vrouw. Sam moet doorwerken om genoeg schilderijen te hebben. Hij pakt het schilderij met het paard. Wat een prachtig werk, zo’n mooi blauw dat geeft het werk een speciale uitstraling. Ik vraag hoe hij werkt in dit geval? Zet je eerst het paard in zijn geheel op en daarna een deken erover bijvoorbeeld? Nee, vertelt Sam, dat zou niet dit effect geven. Het schilderij is opgebouwd uit diverse delen, een kop, poten een deken en ga zo door. Ook de achtergrond is een essentieel onderdeel. Juist door deze benaderingswijze krijg je de spanning in het werk. Dat de achter- of ondergrond belangrijk is zie je heel duidelijk bij Sam zijn werk. Vaak zijn het tweedehands materialen. Doek van een zonnescherm, een kastdeurtje, een stoelzitting allerlei dingen met een verhaal. Het meest opvallende dit keer is een ding wat Sam tegenkwam langs de straat op weg naar zijn atelier. Het is een kunstwerk van een kind, een lekker klodderwerk met veel verf op eén plek. Sam heeft er een kop onder geschilderd. Wat zou het zijn als je tijdens een bezoek aan de Pan ineens het werk van je kind herkent in dit kunstwerk. Fantastisch toch! Voorzichtig waag ik toch een poging…Sam heb je niet toch ook nog iets voor het Kunstcentrum? Ik weet dat je druk bent en alles een bestemming heeft maar misschien iets wat met mij mee mag? Tja, Sam staat op en kijkt tussen de stapel die in de hoek staat om mee te gaan naar Den Haag. Nou hier mag je wel een ding uit kiezen. Hij laat enkele werken zien. En dan tilt hij een werk uit de stapel, prachtig. Het is een echte Drukker, maar toch zo anders. Het is een manspersoon, naakt, liggend maar wat eronder gebeurd maakt het weer zo anders. Hij ligt bijna op een lappendeken van verf. Het zijn allemaal restjes ook weer die Sam her en der op de kop tikt, juist die oude roestige blikjes met vreemde kleuren vindt hij geweldig. Ik neem deze en nog een klein ander werkje. Ik ben weer helemaal blij en rijd, met een omweg natuurlijk, terug!